Blogs

Waarom zijn kinderen geen verkiezingsthema?

De zorg voor de meest kwetsbare kinderen en gezinnen lijkt tot dusver geen prioriteit te hebben in de verkiezingsdebatten. Dat is onterecht en eigenlijk onbegrijpelijk.

In ons land hebben naar schatting jaarlijks 119.000 kinderen in hun thuissituatie te maken met mishandeling, misbruik en/of verwaarlozing. Dat is gemiddeld één kind per schoolklas. De gevolgen van kindermishandeling zijn groot, zowel voor het individu als voor de maatschappij. Zo blijkt uit een recente studie van het Trimbos Instituut uit 2016 dat kindermishandeling Nederland jaarlijks vele miljarden euro’s kost door extra zorggebruik en ziekteverzuim. En dan hebben we het nog niet eens over de kosten voor het bestrijden van criminaliteit en andere overlast, die kindermishandeling ook tot gevolg kan hebben.

Politieke keuzes

De directe verantwoordelijkheid voor het bieden van de juiste hulp ligt in principe bij gemeenten. Misschien dat het daarom niet zo’n hot item is in de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Maar ook gemeenten zijn afhankelijk van politieke keuzes die in Den Haag gemaakt worden. De decentralisatie, die gepaard ging met flinke bezuinigingen, is daar een voorbeeld van.

Onderzoek door het Verwey-Jonker Instituut uit 2014 naar de effectiviteit van de aanpak van huiselijk geweld in de grote steden laat zien dat het ons, juist in de meest complexeDe veiligheid van kinderen is een politieke verantwoordelijkheidgevallen van structurele ernstige onveiligheid in gezinnen, niet goed lukt om blijvend resultaat te boeken. Anderhalf jaar na de eerste meting was er in de helft (!) van de gezinnen die meewerkten aan het onderzoek (en bekend waren bij hulpverlening) nog steeds sprake van excessief geweld. Uit ditzelfde onderzoek werd geconcludeerd dat er voor deze gezinnen gecombineerde expertise nodig is vanuit de medische keten, jeugdzorg én justitie. Dat is op gemeentelijk niveau nauwelijks te realiseren.

Landelijke aansturing

Vandaar dat experts inzetten op een landelijk uniforme werkwijze van Multidisciplinaire Aanpak met specialistische hulp op maat (MDA++), zoals nu al op twee plekken in Nederland gebeurt in de Multidisciplinaire Centra Kindermishandeling. Om ervoor te zorgen dat overál in Nederland de juiste gecombineerde expertise aanwezig is, zodat we in alle gemeentes kunnen doen wat werkt, is in mijn optiek landelijke aansturing nodig. Dat vraagt dus om landelijke politieke keuzes, want zo’n aanpak heeft gevolgen voor de rol van Veilig Thuis, die nu per gemeente geregeld wordt en niet overal hetzelfde is. Bovendien stelt het eisen aan de inhoudelijke expertise aan de poort, die essentieel is voor de slagingskans.

MDA++ houdt onder andere in dat de GGZ vanaf het begin betrokken is, voor risicotaxatie, diagnostiek en behandeling van ouders en kinderen. Maar dat is ingewikkeld, want in het huidige systeem wordt GGZ-zorg pas vergoed na een verwijzing en diagnose. Daarbij wordt jeugd-GGZ door de gemeenten en de volwassen-GGZ door de zorgverzekeraars gefinancierd, om het nog ingewikkelder te maken. Hoe waarborgen we de inzet van GGZ aan de poort als elke gemeente voor zichzelf moet beslissen of ze dat willen en kunnen betalen?

De veiligheid van kinderen als politieke verantwoordelijkheid

Ik pleit voor een landelijk aangestuurd Veilig Thuis en een eveneens landelijk georganiseerd netwerk van MDA++. En zo zijn er nog veel meer aspecten in de aanpak van kindermishandeling waarin in mijn optiek de landelijke politiek verantwoordelijkheid mag nemen. Kinderen hebben nog geen stemrecht, dus ze moeten het van ons als volwassenen hebben. Hoe willen we de omvang van kindermishandeling in Nederland terugdringen en welke acties en investeringen zijn we bereid daaraan te verbinden? Daar zou ik politieke partijen graag over horen.

Over de auteur

Marike van Gemert

Trainer en oprichter van de Academie voor Praten met Kinderen, studeerde psychologie, werkte 8 jaar in de zorg en 12 jaar bij de Kindertelefoon. Ik train jeugdzorgprofessionals in praten met kinderen over kindermishandeling, omdat ik geloof dat we kinderen veel beter kunnen helpen als we luisteren naar hun verhaal en behoeften. Momenteel schrijf ik aan het ‘Praktijkboek praten met kinderen over kindermishandeling’, dat later dit jaar verschijnt bij Bohn Stafleu van Loghum.

Wat fijn dat je jouw bijdrage wilt geven! Om dat te doen dien je eerst in te loggen.

Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.

Ik heb een e-mail gestuurd naar leden van de tweede-kamer van verschillende partijen. D66 komt met een uitgebreid plan omtrent onderwijs ...  

Ik ben het eens wanneer het gaat om  'Geheel Ons Kracht' - Lichaam, Verstand, Hart en Ziel/Geest dat wij ten tijde voor de oorlog en kort daarna een vrijere opvoeding genoten en ook ervaring opdeden met familieleden. Ook beroepswijze.

Een deel van de sociale en geestelijke ontwikkeling, de zelf-ontplooiing, en ook de goede omgang wordt verstoord. De algemene ontwikkeling en onderwijs als 'tuchtmeester' om discipline en doorzettingsvermogen te ontwikkelen is vanaf de jaren zestig wel veranderd.

In diverse situaties is de sociale omgang verstoord en als gevolg daarvan worden al eeuwen medemensen op onjuiste wijze behandeld. Stoornissen in de ontwikkeling op geestelijk en verstandelijk niveau en ook bedrieglijke praktijken van overheden zijn mede oorzaak van en geven aanleiding tot slechte gedragingen.

Zelfs kerkelijke voorgangers hoor ik tijdens een dienst zeggen: "Meisjes die een mini-rok dragen vragen erom ... " - en zo wordt het gezond verstand van jonge kinderen en mannen geïnfecteerd ... 

Met kinderen valt soms nog te praten ; met ouderen niet meer ... ?

Ik denk regelmatig na over de na-oorlogse ontwikkelingen. Eén van de ontwikkelingen zijn de investeringen voor de oude dag ...   daarnaast zijn in de loop van de jaren praktijkscholen afgeschaft want ze zijn te duur. Als antwoord halen wij beter geschoolde arbeiders uit het buitenland. Ook deze jongeren zien hun toekomst ondermijnt wegens gebrek aan een omgeving die zij nodig hebben om te ontwikkelen. Daarnaast wordt nagelaten om voor elkaar en voor het gezin te zorgen omdat wij voor het geld moeten zorgen ....  

Zijn onze prioriteiten juist en de intenties zuiver? Ten dele heb ik reactie gehad op brieven gericht aan leden van de Tweede Kamer. Tot op heden heb ik nog niet de indruk dat men zich goed bewust is van het probleem. Mensen met een hogere en wetenschappelijke opleiding hebben veelal een bepaalde ontwikkelingsachterstand en hebben derhalve weinig begrip. Bruggenbouwers moeten veelal of partij kiezen of gaan er zelf aan onderdoor.

In hoeverre staan wij klaar om de zwakkere te ondersteunen en hun stem te laten horen? Dat kinderen worden mishandeld is deels te wijten aan het gebeuren dat de bevolking wordt uitgebuit waardoor ook armoede ontstaat. Ook de toekomst van de ouders en hun persoonlijke ontwikkelingen staan soms onder druk. Sommige worden depressief en anderen worden agressief ...   Werkdruk en Belastingdruk zetten ook een huwelijk onder druk en daarnaast zijn er nog een aantal zaken die van invloed kunnen zijn.

Kennis opgedaan en inzicht verkregen door ervaring. Ik trek mij het lot van iedereen aan ....    

Functie(s): Senior medewerker inhoud
Organisatie: Nederlands Jeugdinstituut
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Adviseur
Organisatie: William Schrikker Groep
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Gedragswetenschapper / psycholoog / (ortho)pedagoog
Organisatie: Gezin Centraal
Sector / werkveld: Centrum voor jeugd en gezin, Gemeentelijke overheid, Jeugd-ggz, Jeugdzorg, Onderzoek en advies
Functie(s): Medewerker ondersteuning jongerenparticipatie
Organisatie: Augeo
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Trainer
Organisatie: Academie voor Praten met Kinderen
Sector / werkveld: Centrum voor jeugd en gezin, Jeugdbescherming, Jeugd-ggz, Jeugdmaatschappelijk werk, Jeugdzorg
Functie(s): Maatschappelijk werker
Organisatie: L Speelman Coaching
Sector / werkveld: (onbekend)
HomeUpdatesWerkgroepenDeelnemersOver dit platformPrikbordBlogs3 vragen overKalenderPraktijkvoorbeeldenVraag & Antwoord