Blogs

'Pollepelgate': hoe melden een doel op zich lijkt te zijn

1184

“Ik heb Anthony een paar keer flink op zijn kop gemept met de pollepel. Dat is niet OK en mij doet het meer pijn dan hem. Maar wat moet ik dan?”. Zo start een gesprek tussen jeugdhulpverlener Karima en Janice, de wanhopige moeder van de opstandige 14-jarige Anthony. De openheid van moeder blijkt de aanloop naar ‘pollepelgate’ te zijn.

Janice gelooft dat Anthony gevaar loopt in de criminaliteit te belanden en in aanraking te komen met geweld op straat dat daarmee samenhangt. Kortgeleden vernam zij van een wijkagent dat Anthony veel optrekt met jongens die in de wijk drugs dealen. Vandaag vond ze wiet in de broekzak van Anthony en toen was de boot aan.

Karima onderkent de risico’s onmiddellijk en vertelt dat er zoiets bestaat als Veilig Thuis. “Veilig Thuis kan gezinnen hulp bieden als een kind in gevaar is”, legt ze uit. Ze besluiten samen te bellen. “Met het meldpunt voor kindermishandeling en huiselijk gewè-held…”, schalt het door de luidspreker die Karima per ongeluk een beetje te hard had gezet. Karima kijkt naar Janice en ziet haar bleekjes wegtrekken…

‘Hebt u eigenlijk al een melding gedaan?’

Het succes van hulp hangt sterk af van het vermogen om een constructieve samenwerking op te bouwen.

Karima zegt snel: “Ja hallo, met Karima hier én met Janice, de moeder van Anthony. Sámen bellen we jullie op omdat Janice zich ernstig zorgen maakt om de veiligheid van Anthony. Janice, vertel jij waar we het zojuist over hebben gehad?”.
Janice: “OK, eh, ik vond dus wiet in zijn broekzak en raakte in paniek….ik riep Anthony, hij ontkende en toen heb ik hem een paar tikken met de pollepel …”. De medewerker van Veilig Thuis onderbreekt haar: “Wat hoor ik daar mevrouw Karima? Wordt er in dit gezin dat ú begeleidt geslagen met pollepels? Heeft u eigenlijk al een melding gedaan?”

Het voorgaande waargebeurde voorval illustreert hoe het middel Meldcode Kindermishandeling en Huiselijk geweld een doel op zich lijkt te zijn. Maar van melden an sich wordt geen kind veiliger. Zeker niet als de aanpak en wijze van communiceren, zoals hierboven, het wantrouwen van ouders aanwakkert.

Engageren en positioneren

De bedoeling van professioneel ingrijpen in verband met onveiligheid en mishandeling is: cliënten als Anthony en Janice helpen maatregelen te treffen die de veiligheid van een kind of jongere doen toenemen. Dat was de focus van Karima toen ze voorstelde Veilig Thuis te bellen. Het succes van dergelijke hulp hangt in sterke mate af van het vermogen van professionals om met de betrokkenen een constructieve samenwerking - ofwel partnerschap - op te bouwen. Het is daarbij zaak om in het contact met cliënten het evenwicht te vinden tussen ‘engageren’ en ‘positioneren’. Engageren wil zeggen dat je energie steekt in de verbinding met gezinsleden en personen uit hun netwerk en dat je begrip toont en goede intenties onderkent. Positioneren wil zeggen dat je in woorden en daden vastberaden vasthoudt aan de bedoeling dat onveiligheid, het gevaar op nieuwe mishandeling, móet stoppen.

Gezamenlijk zoeken naar oplossingen

Hulpverlener Karima steekt geen preek af over de onaanvaardbaarheid van Janice’s pollepelpedagogiek. Janice is open geweest over het voorval omdat ze Karima vertrouwt. Dat is de belangrijkste basis voor partnerschap. Gezamenlijk zoeken ze naar oplossingen voor de bedreiging van Anthony’s welzijn die Janice als veel gevaarlijker beschouwt dan een paar tikken met een pollepel. Oplossingen die deels in de (sociale) omgeving gevonden worden.

Tegelijk bijt Karima zich vast in het voorkomen van een herhaling van de pollepelscène, bijvoorbeeld door alternatieve opvoedingsstrategieën te bespreken en te oefenen. Omwille van het hoofd van de zoon, het hart van de moeder én het keukengerei, is het voorkomen van herhaling precies dat wat Anthony en Janice zelf ook willen.

De gebruikte namen zijn gefingeerd.

Over de auteur

Arjan Bolt

Als orthopedagoog, ontwikkelaar, trainer en coach, probeer ik, met mijn twee collega’s van Kenniscentrum Gezin Centraal, bij te dragen aan de ontwikkeling van effectieve gezinsgerichte jeugdhulp. Ik ben auteur van de SWP uitgaven ‘Het Gezin Centraal’, ‘Dit is mijn leven, vriend’ & ‘1Gezin1Plan’. Ik stel het vanzelfsprekend geachte graag ter discussie om uiteindelijk te belanden bij Steve de Shazer’s wijsheid: “It’s good to know what doesn’t work, but it’s really helpful to know what does.”  

Wat fijn dat je jouw bijdrage wilt geven! Om dat te doen dien je eerst in te loggen.

Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.

Wanneer het jou pijn doet ... ? Dat is jou les !!  Ik deed het één keer bij mijn dochter en ik aanvaarde de correctie! Er moet een betere manier zijn; dit is het niet ... ! 

Vaak nemen ouders of verzorgers de correctie niet ter harte! Het is een kwestie van 'observeren' en 'luisteren' en via deze weg 'processen' bij te sturen. Dit vergt discipline van de ouders, verzorgers en behandelaren. Een kind neemt veel sneller de correctie aan wanneer de ouder[e] toont de correctie te aanvaarden ...  'Zien' 
Het kind ziet ; ouderen zijn vaak verijdeld in het verstand en derhalve 'blind' ...  

Sla het licht niet uit bij een ander wanneer je in het duister tast ...  

In reactie op dit artikel, volgens mij had Karima reeds de juiste aanpak. Wat beoogde zij met het bellen van Veilig Thuis? Veilig Thuis zal immers, inderdaad, een triage maken en als er reeds hulpverlening inzit - die werkt en waar de ouder(s) open voor staan - de verantwoordelijkheid van de huidige hulpverlening bespreken. Dit werd nu gedaan in het bijzijn van de moeder en wellicht had ook Karima nog vragen. Dat was geen handige set. Van belang dan, natuurlijk, de vragen van moeder en hulpverlener na te gaan. Dit voorbeeld illustreert daarmee wat mij betreft, vnl. nog altijd dat het moeilijk is om taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden van verschillende instanties van elkaar helder te hebben. Voor moeder gaf dit alleen maar extra rompslomp en een negtieve ervaring.

Functie(s): Adviseur
Organisatie: Nederlands Jeugdinstituut
Sector / werkveld: Centrum voor jeugd en gezin, Gemeentelijke overheid, Rijksoverheid, Jeugdbescherming, Jeugdgezondheidszorg, Jeugd-ggz, Jeugdmaatschappelijk werk, Jeugdwelzijnswerk, Jeugdzorg, Justitie, Kinderopvang, Onderwijs, Onderzoek en advies
Functie(s): Directeur Transformatie
Organisatie: Nederlands Jeugdinstituut
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Directeur
Organisatie: Nederlandse Vereniging voor Pleeggezinnen
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Adviseur
Organisatie: William Schrikker Groep
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Gedragswetenschapper / psycholoog / (ortho)pedagoog
Organisatie: Gezin Centraal (www.gezincentraal.nl)
Sector / werkveld: Centrum voor jeugd en gezin, Gemeentelijke overheid, Jeugd-ggz, Jeugdzorg, Onderzoek en advies
Functie(s): Maatschappelijk werker
Organisatie: L Speelman Coaching
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Adviseur
Organisatie: BMC
Sector / werkveld: Jeugdbescherming, Jeugdmaatschappelijk werk, Jeugdwelzijnswerk, Jeugdzorg, Kinderopvang, Onderwijs, Onderzoek en advies, onderwijs & jeugd
HomeUpdatesWerkgroepenDeelnemersOver dit platformPrikbordBlogs3 vragen overKalenderPraktijkvoorbeeldenVraag & Antwoord