Blogs

Mannelijkheid in de jeugdhulp: laten we de handschoen oppakken

2109

De feminiene invloed is dominant geworden in onderwijs en zorg. Dat heeft ontegenzeglijk een gewenst emancipatoir effect gehad. Tegelijkertijd laten we met het negeren van mannelijkheid een groep jongens in de kou staan die in de transitie naar hun man-zijn problemen tegenkomen. Door vanuit de ogen van andere culturen naar de onze te kijken, kunnen we leren hoe we dat beter kunnen doen.

Voor het boek  “Jonge mannen als klokkenluiders” van Dirck van Bekkum, een oude professionele vriend, schreef ik het voorwoord. Als toegepast sociaal en cultureel antropoloog maakte hij zich zorgen over jonge mannen tussen 13 en 28 jaar en de worsteling van de jeugdzorg, de ggz en de samenleving met de problemen van en met deze jonge mannen. Die zorgen heeft hij nog altijd.

Transformatiegedachte

Tegelijkertijd laten we met het negeren van mannelijkheid een groep jongens in de kou staan die in de transitie naar hun man-zijn problemen tegenkomenDe zoektocht naar de herontdekking van de mannelijkheid in de jeugdhulp resulteert in op de culturele antropologie geïnspireerde ideeën en aanpakken die voor mij als natuurwetenschappelijk denkende arts niet altijd makkelijk te begrijpen zijn. Desondanks zie ik ze als waardevolle ideeën en aanpakken, de een meer uitgerijpt dan de ander, die verdere uitwerking en effectonderzoek verdienen. Zo kunnen zij een plek verwerven in de jeugdhulp en ggz en vinden we weer de aansluiting op de behoeften van deze groep jonge mannen. Hierdoor zouden we verzet van ‘deviante‘ jonge mannen tegen de hulpverlening, en soms onze samenleving als geheel, minder kunnen gaan zien als ‘weerstand’ en meer als wat klinisch psycholoog Louis Cauffman ‘regieaanwijzing’ noemt.

Net als de jonge mannen zelf moeten de ideeën en aanpakken van Dirck een transitie doormaken om in de hulpverlening tot wasdom te komen. Zodat hulpverleners die evidence-based willen werken, nog beter die kennis kunnen inzetten om samen met die jonge mannen hun problemen op te lossen of hanteerbaar te maken. Daarmee ondersteunen ze meteen de transformatiegedachte in de nieuwe Jeugdwet.

Een integratie van brillen

Ik hoop dat dit boek beleidsmakers en hulpverleners inspireert om meer óók door deze cultureel-antropologische bril te kijken naar de ontwikkeling en problemen van jonge mannen. Niet in plaats van hun eigen psychiatrische, psychologische of pedagogische bril, maar geïntegreerd. Bijvoorbeeld door meer aandacht te hebben voor non-verbale therapieën, mannelijke hulpverleners en belangrijke mannen in het informele netwerk van deze jonge hulpbehoevenden.

Dat zou moeten leiden tot een meer doelgerichte, doeltreffende en doelmatige jeugdhulp en geestelijke gezondheidszorg. Het is niet eenvoudig, maar als we ook hierin ‘samen lerend doen wat werkt’, zijn de verschillen misschien toch niet zo onoverbrugbaar als ze lijken.
Ik pleit daarom voor een herontdekking van de mannelijkheid in de jeugdhulp. Laten we de handschoen oppakken.

Over de auteur

Wim Gorissen

Wim is 15 jaar werkzaam geweest in de openbare gezondheidszorg, als arts-epidemioloog, forensisch geneeskundige, beleidsadviseur en adjuncthoofd jeugdgezondheidszorg. Hij promoveerde op de relatie tussen wetenschap en beleid in de jeugdgezondheidszorg. Daarna werkte hij 14 jaar in de de geestelijke gezondheidszorg, eerst als manager zorgontwikkeling en later als zorgdirecteur in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Sinds december 2015 is hij directeur effectiviteit en vakmanschap bij het NJI.

Wat fijn dat je jouw bijdrage wilt geven! Om dat te doen dien je eerst in te loggen.

Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.

Interessante gedachte, een herwaardering voor 'mannelijkheid', haha... Ik ben vóór en voel mij ook wel aangesproken hier fakkeldrager voor te zijn. :) Mochten er meer mannen zijn op dit platform die er net zo over denken (en vrouwen met hart voor de toegevoegde waarde van mannelijkheid binnen de de jeugdhulp zijn natuurlijk ook van harte welkom) dan vind ik het de moeite zeker waard om eens van gedachten te wisselen hoe we dit concreet vorm kunnen geven. #alleensamen #mankind

Er zijn inmiddels meerdere mannen actief in Nederland die workshops geven aan mannen over masculiniteit. Bijvoorbeeld Jens van Tricht, zie https://www.jensvantricht.nl/ . Het lijkt mij handig mannen met deze expertise te betrekken bij problemen van (jonge) mannen in de jeugdhulp.

Mij is niet helemaal duidelijk wat die 'feminine' invloed precies is en wat dat dan voor (kwalijke) gevolgen heeft voor de 'mannelijkheid'. En wat is 'mannelijkheid'? Zijn de problemen van jonge mannen nu anders dan 15 jaar geleden, toen er misschien minder 'feminine' invloed was?  En komt dat door een toenemende invloed van vrouwen? of afnemende invloed van mannen? Dat gaat dan nog wat worden dan als vrouwen op meer plekken in de maatschappij een positie innnemen,. Misschien is het dan wel goed dat die mannen er vast aan wennen, aan die vrouwelijke invloed?

Functie(s): Adviseur Gezin, School & Samenleving
Organisatie: Ontwikkelburo Auxanon
Sector / werkveld: Centrum voor jeugd en gezin, Gemeentelijke overheid, Rijksoverheid, Jeugdzorg, Onderwijs, Onderzoek en advies, Ouderschap
Functie(s): Beleidsmedewerker
Organisatie: Combiwel voor Kinderen
Sector / werkveld: Centrum voor jeugd en gezin, Opvoedondersteuning, trainingen en coaching
Functie(s): Secretaris/belangenbehartiger
Organisatie: SBPN
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Beleidsmedewerker
Organisatie: Nederlands Jeugdinstituut
Sector / werkveld: Jeugdzorg
Functie(s): Senior medewerker inhoud
Organisatie: Nederlands Jeugdinstituut
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Beleidsmedewerker
Organisatie: Geen
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Directeur Effectiviteit en Vakmanschap
Organisatie: Nederlands Jeugdinstituut
Sector / werkveld: Jeugd-ggz
Functie(s): Adviseur
Organisatie: William Schrikker Groep
Sector / werkveld: (onbekend)
HomeThema'sWerkgroepenDeelnemersOver dit platformUpdatesPrikbordBlogs3 vragen overKalenderPraktijkvoorbeeldenVraag & Antwoord