Is een contractpleegouder volgens de wet een formele of informele zorgverlener? En hoe wordt op termijn de relatie tussen een gezinshuisouder en een kind gekwalificeerd?

Op 18 oktober 2016 - 10:42 geplaatst door DJ Lievers

Bij een situatie waarin een pleegouder, op vraag van een voogd, extra zorg gaat verlenen op basis van een PGB van het pleegkind, ontstaat de vraag of de contractpleegouder per definitie onderdeel is van het informele of formele netwerk van het pleegkind. Een aantal gemeenten kwalificeert de pleegouder als informele zorgverlener, met de bijbehorende maximale vergoeding, omdat deze onderdeel uitmaakt van het informele netwerk van het kind zo stellen zij.  

De vervolg vraag is hoe de relatie tussen een gezinshuisouder en een geplaatst kind zich dan zal gaan ontwikkelen?

Trefwoord(en): JeugdwetPGB

Antwoord

Bestanden

  • Beste DJ Lievers,

    Wij krijgen dit soort vragen vaker binnen via de helpdesk van Gezinshuis.com. De gemeente heeft zeker de bevoegdheid om van beleidskaders af tw wijken, maar doet dat waarschijnlijk alleen als daar een duidelijke reden voor is.

    Ik zou in deze de zaak niet escaleren naar de politiek of de Kinderombudsvrouw maar eerst samen met de gemeente een onafhankelijke deskundige de situatie laten beoordelen en advies uit te brengen.

    Mvgr

    Peer

    Vind je dit antwoord nuttig?
    Wat fijn dat je jouw bijdrage wilt geven! Om dat te doen dien je eerst in te loggen.

    Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.
  • Inmiddels is me duidelijk geworden dat de gemeenten de ruimte hebben om binnen hun beleids- en uitvoeringskaders uitgangspunten op te nemen. Het blijkt dat het principe wordt gehanteerd dat per definitie mensen die met elkaar onder 1 dak wonen alleen PGB zorg kunnen verlenen tegen het informele (minimum loon) tarief. Dus ook al staat vast dat de relatie pleegouder - pleegkind een formele relatie is en dus formeel netwerk. De definitie die een gemeente kan hanteren maakt de relatie alsnog informeel. De boodschap lijkt te zijn: We willen de deur wel open doen maar we hebben onze eigen voet tegen de deur gezet. 
    Ik ben benieuwd met welke oplossing het CJG/de gemeente gaat komen voor dit probleem.

    Vind je dit antwoord nuttig?
    Wat fijn dat je jouw bijdrage wilt geven! Om dat te doen dien je eerst in te loggen.

    Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.
  • Beste DJ Lievers,

    Uit recente gesprekken die ik met de Inspectie heb gehad, blijkt dat met name de problematiek van het kind van belang is. Omdat de problematiek van kinderen in gezinshuizen de laatste tijd steeds groter wordt worden zij door de inspectie inmiddels gezien als nieuwe zorgaanbieders. Ik kan mij bij pleegzorg ook zoiets voorstellen.

    Dat heeft niet alleen consequenties voor budgetten, maar ook voor verantwoordeing, kwaliteitsborging en opleiding en kwalificatie in de nieuwe jeugdwet. Het is nog wel allemaal in ontwikkeling.

    Mvgr

    Peer van der Helm, lector bij het Expertisecentrum Jeugd van de Hogeschool Leiden.

    Vind je dit antwoord nuttig?
    Wat fijn dat je jouw bijdrage wilt geven! Om dat te doen dien je eerst in te loggen.

    Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.

    Beste Peer van der Helm,

    Dank je voor je reactie. Wat is jou standpunt als het gaat om het kwalificeren van een contractpleegouder? Valt deze relatie te omschrijven als formeel netwerk van het kind of als informeel netwerk?

    mvgr. DJ Lievers

    Hallo, een terechte vraag, het gaat om de insteek en de zorgzwaarte. Vanuit de hulpverlening is het een formeel netwerk, vanuit betrokkenheid informeel.

    Ik denk dat, als het gaat om hulp die voorheen vaak in de geindiceerde jeugdhulp plaatsvond maar nu steeds meer naar pleeg- en gezinshuisouders wordt verschoven we meer over een formeel netwerk kunnen spreken (met alle voor- en nadelen).

    Dat is geen ramp, maar vraagt wel meer van hulpverleners en pleegzorg. We zijn nu net bezig daarnaar onderzoek te doen: wat vraagt dat van een mens en moeder/vader? Dat gaat niet alleen over geld.

    We hebben daar nog weinig antwoorden op.

    Mijn stelling is altijd geweest dat als we kinderen die dat het hardst nodig hebben die zorg niet kunnen geven zien we dat later terug met veel hogere kosten (zorg, criminaliteit). Kinderen willen volgens Schermer (2015) overleven en groeien en volgens mij er bij mogen horen. Als informele netwerken niet in staat zijn kunnen formele netwerken dat overnemen. Uit onderzoek (zie het voorbeeld van de kinderen die in 1945 uit het concentratiekamp Theresienstadt die door Anna Freud en Sofie Dann werden opgevangen en opgevoed) zien we dat ze zich vervolgens goed kunnen ontwikkelen. Ook uit onderzoek in de jaren 90 blijkt dat kinderen ergens moeten kunnen schuilen.

    Als dat een formeel netwerk is al pleegouder met een rugzakje juich ik dat alleen maar toe. Want ze moeten ergens kunnen schuilen.

    Peer

    Hallo Peer,
    In de beschreven casus heeft de betreffende gemeente op de vraag om het eigen beleidskader  zo aan te passen zodat gekwalificeerde pleegouders toch de zorg die al jaren wordt uitgevoerd alsnog als formele zorg te kwalificeren, geantwoord dat zij dit niet zouden kunnen doen. Er kunnen, wordt geschreven, geen uitzonderingen worden gemaakt op het beleid. Waarschijnlijk wordt bedoeld dat zij dit niet willen doen. De pleegouders worden uitgenodigd om met de gemeente in gesprek te gaan om als gezinshuis opvang en begeleiding te bieden. 
    Dit betekent denk ik dat in plaats van zorg op maat mogelijk maken voor de pleegkinderen, het pleeggezin zich moet omvormen tot gezinshuisonderneming om de noodzakelijke zorg te kunnen blijven bieden aan de kinderen. De pleegouders gaan in die situatie dus ondernemers worden, waar zij eerder vrijwilligers waren die een aantal uur extra zorg leverden. Dus omdat de gemeente eigen beleid weigert aan te passen aan wat nodig is voor pleegkinderen wordt het pleeggezin gevraagd om een zorgonderneming op te zetten met alle inspanning, kosten en risico's die daaraan verbonden zijn. Dit lijkt mij typisch een geval van paard achter de wagen spannen en niet handelen naar de uitgangspunten waar de transitie voor bedoeld was. Nu kan het pleeggezin nog via de ombudsman, de kinderombudsman of de plaatselijke of landelijke politiek een verandering proberen te bewerkstelligen. Het grote risico is dan alleen dat de relatie met het CJG gebrouilleerd raakt en er meer problemen zullen ontstaan. 
    Wat is nu wijsheid om te doen?

Functie(s): Lector residentiele jeugdzorg
Organisatie: Hogeschool Leiden
Sector / werkveld: (onbekend)
Functie(s): Coördinator
Organisatie: Lieversmediation
Sector / werkveld: (onbekend)
HomeUpdatesWerkgroepenDeelnemersOver dit platformPrikbordBlogs3 vragen overKalenderPraktijkvoorbeeldenVraag & Antwoord